پیش از ظهور CSS، طراحان صفحات اینترنتی، که می خواستند مشخصه های تایپوگرافی را مثلا به تمام h2 ها اعمال کنند، مجبور بودند تا از تگ font و دیگر تگ ها که از تگ های HTML است برای تمام h2 استفاده کنند.
ویژگی های طراحی وقتی به کدهای HTML اضافه می شوند، صفحات را پیچیده خواهند کرد و بیشتر از همه اعمال تغییرات آتی در صفحات را مشکلتر خواهند کرد. در نسخه چاپی، CSS می تواند رنگ، فونت، همطرازی متون، سایز، حاشیه، فاصله، موقعیت و بسیاری دیگر از مشخصه های تایپوگرافی طراحی را در خود جای دهد.

اینکار می تواند بطور کاملا مجزا برای هر یک از نسخه های چاپی و نمایشی مورد استفاده قرار گیرد. CSS همچنین ویژگیهای غیر بصری را نیز تعریف می کند، ویژگیهایی نظیر سرعت خواندن و تاکید بر روی متونی که توسط ابزارها و نرم افزارهای پخش صوتی متون مورد استفاده قرار می گیرند. کنسرسیوم شبکه جهانی وب W3C هم اکنون مزیت CSS را برای تعریف تمام ویژگیهای طراحی صفحات HTML بر تمامی روشهای دیگر ارجح می داند بطوریکه با ظهور CSS، استفاده محض از HTML بدون CSS، جلوه بدی را بخود گرفته است.

برچسب‌ها, ,

اشتراک گذاری :  |   |   |   |   |   | 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.